• Zo maar een zaterdag bij HDS

    Het zal niemand verbazen als ik zeg dat Gerard en ik van de tijd van de vakantiegroeten zijn. Wij stuurden elkaar in de vakantie dan ook regelmatig een ansichtkaart. Dit jaar hebben we dat voor het eerst niet meer gedaan omdat het eentonig wordt als je elkaar jaar in jaar uit een kaart stuurt met de groeten uit Leersum. Zonder dat we het van elkaar wisten, kochten we de kaart bij Snoei. Daar staan nog prentjes op met echte schapen en niet met die rotonde-dieren.  Zo nu en dan sloop er ook een kleine oneffenheid in onze vakantiecorrespondentie. Omdat we nog dik in de 50 cents postzegels zaten en te weinig benul hadden van de actuele portokosten kwam het regelmatig voor dat we een paar dubbeltjes moesten toeleggen op onze vakantiegroeten. Dat is nu verleden tijd.

    Wat we er na de vakantie wel inhouden, is gezellig bijpraten. Gerard begon dit keer over de nieuwe regels. Gelukkig niet over de regels van de KNVB voor het pupillenvoetbal want daar is hij allesbehalve over te spreken. Wat blijft er van het voetbal over -zo redeneert hij- als je tot aan je dertiende bij een uitbal de bal niet meer mag ingooien maar moet indribbelen en een hoekschop plaats moet maken voor een indribbelbal. Het staat voor mij vast dat Gerard zwaar teleurgesteld is in het dribbelbeleid van Jan Smit de nieuwe baas van de KNVB.

    Ons eerste gesprek na de vakantie ging over de nieuwe huisregels van HDS. De voorzitter en de jeugdcoördinator van HDS hebben daar uitvoerig over bericht aan de leden, ouders/verzorgers, spelers en speelsters. Als het op de naleving van de nieuwe regels aankomt, kan het bestuur op ons rekenen. Zo hoeft de MK-vloer in de kantine van mij niets te vrezen want ik draag geen voetbalschoenen. Gerard heeft als trainer van de mini’s geen noppen onder zijn voetbalschoenen want noppen en scheenbeschermers zijn bij de mini’s not-done.  Ook het rookbeleid steunen wij van harte. Het is bijna een halve eeuw geleden dat ik mijn laatste  Lucky Strike of Caballerootje opstak. Gerard heeft er wat langer over gedaan om het lichtpuntje van zijn sigaretje definitief te doven.  We stonden wat uitvoeriger stil bij de nieuwe ‘net-niet-verplichte’ vrijwillgersaanpak. De vraag naar het waarom van het tekort aan vrijwilligers met name achter de bar lieten we dit keer links liggen. Positief en loyaal als we zijn, stellen we ons vierkant op achter de voorgestelde aanpak.

    Zo gezegd zo gedaan. Nadat we enkele weken terug al kennis hebben mogen maken met de nieuwe vrijwilligers van de bestuurskamerdienst hebben we afgelopen zaterdag en de zaterdag daarvoor ook de nieuwe mensen achter de bar en in de keuken mogen begroeten. Stuk voor stuk betrokken en enthousiaste vrijwilligers die hun beste beentje willen voorzetten en een bijdrage willen leveren aan een fijne en gezellige sfeer binnen de club. Vanzelfsprekend moet je als nieuwkomer even wennen omdat je bijvoorbeeld nog niet weet wie de leiders en de pupillenscheidsrechters zijn, met welke ballen de JO8 en de JO13 spelen, waar de tosti’s liggen, hoe het koffiezetapparaat werkt en of we bij HDS ook Nuts verkopen. ‘Maar na één of twee keer doen, komt het vanzelf goed’ zo verzekerde één van de nieuwe vrijwilligers mij. Een andere nieuwe vrijwilliger vroeg mij wie de baas is van de kantine. Zonder ruggenspraak met Gerard te houden, heb ik spontaan als volgt gereageerd: hier is niemand de baas, we zijn allemaal vrijwilligers die elkaar helpen en bijstaan. Natuurlijk zijn er vrijwilligers die al wat langer meelopen. Van hen mag je zonder meer verwachten dat ze je wegwijs maken, fatsoenlijk en open met je communiceren en dat ze jou de ruimte bieden om de dingen te doen zoals jij denkt dat het goed is ook al waren ze het bij HDS misschien anders gewend. Alleen op deze manier kunnen we gezamenlijk verder bouwen aan onze club.

    Goed het is september, de zomer is bijna voorbij en er kan weer om het echie gevoetbald worden. Het is mooi om op zaterdagmorgen vroeg jongens en meisjes in rood witte kleding met een tas achterop door het dorp naar HDS te zien fietsen. Een attente jeugdleider vertelde me dat hij hiervan genoot. Ik niet minder! 

    Waar ik ook van geniet is dat een jeugdspeler die vorig jaar nog bij de mini’s speelde al aan het begin van het seizoen tegen me kon zeggen dat hij in de kruising had gescoord, dat ik 2 pupillenscheidsrechters op een uitstekende manier een wedstrijd heb zien leiden en dat een leider van een grote vereniging mij na afloop van de wedstrijd toevertrouwde dat HDS het goed voor mekaar heeft. 

    Mede namens Gerard wens ik alle sporters en supporters van HDS een plezierig en sportief seizoen toe. 

     

    Klaas van Eldik